Fucking vakantie.

Geen fucking clue. Vandaag is kut. Het is maandag. Moet ik toegeven dat alles wat ik doe mislukt? Dan maar niets meer. Mijn tent pakken, een tas vullen, weg.

Ik heb geen fucking zin vandaag in jullie aangenaam verdovende succesjes. Hoe iedereen mee doet aan die fucking onzin. Ondertussen zeggen dat je dat zo vreselijk vind, al die mensen die alleen maar hun succes laten zien op social media. En jij niet. Fictie. Dat zijn jullie. Fucking fictie. Ga dat even lekker in je eigen tijd doen. Ga lekker jezelf fucken, met je idiote lelijke stompzinnige kunstwerkjes, ga fijn je supersonisch lelijke rotkop selfiën, met je domme semi-spirituele kutnonsens ala Paulo Coelho. Rot toch op. Je slaat echt nergens op.
Wat dacht je? Dat je iemand bent? Dat je iemand wordt? Niemand wordt ooit iemand. Niemand is iemand. Je verdwijnt. Sommigen wat minder snel dan de anderen. Maar toch. Zwaar kut als blijkt dat mensen je uitspraken verwarren met die van een ander. Of je schilderijen verkopen voor miljoenen terwijl jij er nooit een reet voor kreeg. Sneu toch.
Ik stel voor dat je alles in de hens zet. Nu het nog kan. Niet jezelf. Nee, gewoon, al je verdomde klotetroep. Al die rotzooi waarop echt niemand zit te wachten. Weg ermee. WEG. WEG. WEG.

En dan zelf weglopen. Niet achterom kijken. Niet nadenken. Gewoon gaan. GAAN. GAAN.